interfici

Discretiva

interfici dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
interficī	—	praesens	passiva	infinitivus	interficiō (interficere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /inˈter.fi.kiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·ter·fi·cī — morphologica: inter-fic-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Marcus Terentius Varro -116…-27

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Atque is cum pila ludere vellet — studiose enim id factitabat — tunicamque poneret, adulescentulo, quem amabat, tradidisse gladium dicitur. Hic cum quidam familiaris iocans dixisset: ‘huic quidem certe vitam tuam committis’ adrisissetque adulescens, utrumque iussit interfici, alterum, quia viam demonstravisset interimendi sui, alterum, quia dictum id risu adprobavisset. Atque eo facto sic doluit, nihil ut tulerit gravius in vita; quem enim vehementer amarat, occiderat. —Tusculanae disputationes Ciceronis

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

• Cum subrisisset Scrofa, quod non ignorabat libros et despiciebat, et Agrasius se scire modo putaret ac Stolonem rogasset ut diceret, coepit: Scribit cimices quem ad modum interfici oporteat his verbis: ‘cucumerem anguinum condito in aquam eamque infundito quo voles, nulli accedent; vel fel bubulum cum aceto mixtum, unguito lectum’. Fundanius aspicit ad Scrofam. Et tamen verum dicit, inquit, hic, ut hoc scripserit in agri cultura. —De agricultura Varronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• crabronum silvestres in arborum cavernis degunt; hieme ut cetera insecta conduntur; vita bimatum non transit. ictus eorum haut temere sine febri est. auctores sunt ter novenis punctis interfici hominem. aliorum, qui mitiores videntur, duo genera: opifices, minores corpore, qui moriuntur hieme, matres, quae biennio durant; hi et clementes. —Naturalis historia Plinii