induxero

Discretiva

induxero dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūxerō	prima singularis	futurum exactum	activa	indicativus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /inˈduːkseroː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·xe·rō — morphologica: in-dux-ero

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Adsensus ero, ambitionem induxero in curiam; negaro, videbor suffragio meo, tamquam comitiis, honorem homini amicissimo denegavisse. —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis