induxerint

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg induxerint dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
indūxerint tertia pluralis perfectum activa coniunctivus indūcō (indūcere)
indūxerint tertia pluralis futurum exactum activa indicativus indūcō (indūcere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /inˈduːkserint/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·dū·xe·rint — morphologica: in-dux-erint

Usus[+/-]

Latinitas humanistica

saec. XIV. - saec. XV.

  • Omnes dimicationi scolastice student sibique nimium didicisse persuadent, si improvisos et incautos in apparentis contradictionis induxerint laberintum, quem verborum novitate perculsi pro tunc nequeant exivisse. —De laboribus Herculis Coluccii Salutati (1331-1406). Liber I, capitulum primum.