induxerint

Discretiva

induxerint dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūxerint	tertia pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	indūcō (indūcere)
indūxerint	tertia pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /inˈduːkserint/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·xe·rint — morphologica: in-dux-erint

Usus

Latinitas humanistica

saec. XIV. - saec. XV.

• Omnes dimicationi scolastice student sibique nimium didicisse persuadent, si improvisos et incautos in apparentis contradictionis induxerint laberintum, quem verborum novitate perculsi pro tunc nequeant exivisse. —De laboribus Herculis Coluccii Salutati (1331-1406). Liber I, capitulum primum.