induxerimus

Discretiva

induxerimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūxerimus	prima pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	indūcō (indūcere)
indūxerimus	prima pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /induːkˈserimus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·xe·ri·mus — morphologica: in-dux-erimus

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Nec sum nescius quid ad ista respondeant: contemni paupertatem aliquanto difficilius re quam verbo. Non obluctor; dura res est, fateor; sed, dii boni, quam tuta quam “secura” quam “expedita” quam libera quam denique, si amare illam in animum induxerimus, iocunda! —Epistole familiares Petrarcae