induxeram

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg induxeram dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
indūxeram prima singularis plusquam perfectum activa indicativus indūcō (indūcere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /inˈduːkseram/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·dū·xe·ram — morphologica: in-dux-eram

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. VIII. - saec. IX.

  • Cum fratribus adolescentioribus nostris quaedam calculatoriae artis rudimenta communi sermone explicare coepissem, quo eis huiusce quoque non contemnendae, ut multi arbitrantur, scientiae aliquid impertirer, quos in arte grammatica, prout divina auxiliata est munificentia, aliquatenus induxeram, nescio quo accensi desiderio instare vehementer coeperunt, quatenus ea, quae viva voce deprompseram, multorum utilitati profutura qualicunque scripto ederem, ut, si quando haec, ut solet mens humana diversis dedita curis multa oblivisci, memoriae exciderent, litterarum suffragiis ea quoquo modo reparare valerent. —De computo Helperici Sangalliensis. (c. saec. VIII–IX). Prologus.