inducunt

Discretiva

inducunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūcunt	tertia pluralis	praesens	activa	indicativus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /inˈduːkunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·cunt — morphologica: in-duc-unt

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43	Marcus Terentius Varro -116…-27	Vitruvius ca. -80…-15	C. Plinius Secundus 23–79	M. Fabius Quintilianus ca. 35–100	P. Cornelius Tacitus 55–117	Hildegardis Bingensis 1098-1179	Franciscus Petrarca 1304-1374	Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600
class.	class.	class.	I	I	II	XII	XIV	XVI

Latinitas Romana

class.

• Qui autem parti civium consulunt, partem neglegunt, rem perniciosissimam in civitatem  inducunt , seditionem atque discordiam; ex quo evenit, ut alii populares, alii studiosi optimi cuiusque videantur, pauci universorum. —De officiis Ciceronis

class.

• Deinde cotidie, serenum cum est, producunt in prata, item piscinas aut paludes, iisque faciunt haras supra terram aut suptus, in quas non  inducunt  plus vicenos pullos, easque cellas provident ne habeant in solo umorem et ut molle habeant substramen e palea aliave qua re, neve qua eo accedere possint mustelae aliaeve quae bestiae noceant. —De agricultura Varronis

class.

• Ad eundem modum Hierapoli Phrygiae effervet aquae calidae multitudo, e quibus circum hortos et vineas fossis ductis inmittitur; haec autem efficitur post annum crusta lapidea. ita quotannis dextra ac sinistra margines ex terra faciundo  inducunt  eam et efficiunt his crustis in agris saepta. —De architectura Vitruvii

saec. I.

• Peculiaris medicina raphano, betae, rutae, cunilae in salsis aquis, quae et alioqui plurimum suavitati et fertilitati conferunt. ceteris dulcium aquarum rigua prosunt. utilissimae ex his quae frigidissimae et quae potu suavissimae. minus utiles e stagno et quas elices  inducunt , quoniam herbarum semina invehunt. praecipue tamen imbres alunt, nam et bestiolae innascentes necantur. —Naturalis historia Plinii

saec. I.

• Quinto  inducunt  loco complexionem, quae aut id infert solum quod ex omnibus partibus cogitur, hoc modo, Consilio igitur mundus administratur; aut, unum in locum cum conduxit breviter propositionem et adsumptionem, adiungit quid ex his conficiatur, ad hunc inodum: Quodsi melius geruntur, quae consilio quam quae sine consilio administrantur, nihil autem omnium rerum melius quam omnis mundus administratur, consilio igitur mundus administratur. Cui parti consentio. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.

• Placitum dehinc non ultra cunctari, sed designatum consulem Mammium Pollionem ingentibus promissis  inducunt  sententiam expromere, qua oraretur Claudius despondere Octaviam Domitio, quod aetati utriusque non absurdum et maiora patefacturum erat. —Annales P. Cornelii Taciti

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Per quod demonstratur quoniam aliquando cogitationes immunda et lubrica voluptate hominem tangunt, et ad turpem mollitiem trahunt, fortemque abstinentiam, quae carnem illius domare deberet, ab eo depellunt, et in voracitatem, quae libidinis flammas accendit, ipsum molliter  inducunt ; unde et velut lepra putredine peccatorum illum inficiunt, qui voluptati corporis sui non resistit. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Quamobrem idem quoque de Socrate deque Aristotile atque aliis ut opiner multa me  inducunt , nisi quantum forte vel discipulorum maiestas et imperium, vel rerum publicarum iussus aut necessitas, vel casus aliquis solitariis utcunque votis obstitit. —De vita solitaria Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Clarissima solis lux neque omnibus lucet, neque eorum, quibus lucet, omnibus lucet aequaliter, siquidem nec ad illam, neque pro illa omnes animum  inducunt  aequaliter: quinimmo amplius ultroque contendentes absque fatali dispositione non amplius illustrantur. —De monade numero et figura Iordani Bruni

Vide etiam:  → inducunt (Vicicitatio)