inducito

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg inducito dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
indūcitō secunda singularis futurum activa imperativus indūcō (indūcere)
indūcitō tertia singularis futurum activa imperativus indūcō (indūcere)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /inˈduːkitoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·dū·ci·tō — morphologica: in-duc-ito
Usus[+/-]
Latinitas antiqua

antiq.

  • Ubi sarseris, qui colorem eundem facias, cretae crudae partes duas, calcis tertiam conmisceto; inde laterculos facito, coquito in fornace, eum conterito idque inducito. —De re rustica (vel: De agri cultura) Catonis. (-234...-149). Caput XXXIX, [1].