inducito

Discretiva

inducito dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūcitō	secunda singularis	futurum	activa	imperativus	indūcō (indūcere)
indūcitō	tertia singularis	futurum	activa	imperativus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /inˈduːkitoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·ci·tō — morphologica: in-duc-ito

Usus

Latinitas antiqua

antiq.

• Ubi sarseris, qui colorem eundem facias, cretae crudae partes duas, calcis tertiam conmisceto; inde laterculos facito, coquito in fornace, eum conterito idque inducito. —De re rustica (vel: De agri cultura) Catonis. (-234...-149). Caput XXXIX, [1].