inducit

Discretiva

inducit dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūcit	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	indūcō (indūcere)

API: /inˈduːkit/

Syllabificatio phonetica: in·dū·cit — morphologica: in-duc-it

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

class.

Si plus est, quod tolli opus est, adhibenda sunt etiamnum vehementiora, quae corpus exedunt. Cicatricem post omnia haec commode inducit Lycium ex passo aut lacte dilutum, vel etiam per se impositum siccum linamentum. —De Medicina Celsi ^[1]^[2]

saec. I.

umor in folliculis arboris huius nascens cuti nitorem inducit faciemque gratiorem praestat. cauliculi foliorum primi vino decocti tumores sanant extrahuntque per fistulas. idem praestant et tiliae corticis. multi corticem commanducatum volneribus utilissimum putant, folia trita aqua adspersa pedum tumori. —Naturalis historia Plinii ^[3]^[2]

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Celsus
1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Plinius