Jump to content

inducis

E Victionario

Discretiva

inducis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
indūcis secunda singularis praesens activa indicativus indūcō (indūcere)
Appellatio pronuntiatusque[+/-]
API: /inˈduːkis/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·dū·cis — morphologica: in-duc-is

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Hic tu me etiam gloriari vetas; negas esse ferenda quae soleam de me praedicare, et homo facetus inducis etiam sermonem urbanum ac venustum, me dicere solere esse me Iovem, eundemque dictitare Minervam esse sororem meam. —De domo sua ad pontifices oratio Ciceronis [1]

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - De domo sua ad pontifices oratio. (The Latin Library): 34 [92] — inducis
  2. Vicicitatio: inducis.