inducentes
Appearance
Discretiva
| inducentes dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| indūcentēs | casus nominativus pluralis · genus masculinum | participii indūcēns |
| indūcentēs | casus accusativus pluralis · genus masculinum | participii indūcēns |
| indūcentēs | casus vocativus pluralis · genus masculinum | participii indūcēns |
| indūcentēs | casus nominativus pluralis · genus femininum | participii indūcēns |
| indūcentēs | casus accusativus pluralis · genus femininum | participii indūcēns |
| indūcentēs | casus vocativus pluralis · genus femininum | participii indūcēns |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /induːˈkenteːs/ (classice) - Syllabificatio phonetica: in·dū·cen·tēs — morphologica: in-duc-ent-es
Loci
[+/-]| C. Plinius Secundus 23-79 | Hildegardis Bingensis 1098-1179 |
|||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |