inducebant

Discretiva

inducebant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūcēbant	tertia pluralis	imperfectum	activa	indicativus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /induːˈkeːbant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·cē·bant — morphologica: in-duc-ebant

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Egressus igitur concedit ad matrem. Enim qui aderant Philippum non absque discrimine vulneratum cubiculo inducebant lectoque deponunt. —Res gestae Alexandri Macedonis translatae ex Aesopo graeco Iulii Valerii Alexandri Polemi. (ca. 270-340). Liber primus. Cap. 22.