inducebamus

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg inducebamus dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
indūcēbāmus prima pluralis imperfectum activa indicativus indūcō (indūcere)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /induːkeːˈbaːmus/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·dū·cē·bā·mus — morphologica: in-duc-ebamus
Usus[+/-]
Latinitas mediaevalis

saec. XI.

  • Discesserat enim comes propter castelli custodiam; sed loco illius et aliorum, qui fodiendo fatigabantur, alios recentes inducebamus, qui viriliter operi insisterent. —Historia Francorum qui ceperunt Ierusalem Raimundi de Agiles. (fl.1000). Praefatio auctoris. Caput XV.