inducatis

Discretiva

inducatis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
indūcātis	secunda pluralis	praesens	activa	coniunctivus	indūcō (indūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /induːˈkaːtis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·dū·cā·tis — morphologica: in-duc-atis

Loci

Plinius minor 61-113

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Atque utinam tam claros praeceptores inducatis, ut in finitimis oppidis studia hinc petantur, utque nunc liberi vestri aliena in loca ita mox alieni in hunc locum confluant! —Epistulae Plini minoris

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Quod ideo dictum velim, ut vos quoque ad amandum colendumque talem dominum, quod fecisse vos semper scio, magis ac magis animum inducatis. —Epistole extravagantes Petrarcae