inanimarum

Discretiva

inanimarum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
inanimārum	casus genitivus pluralis · genus femininum	adiectivi inanimus

Appellatio pronuntiatusque

API: /i.na.niˈmaːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·a·ni·mā·rum — morphologica: in-anim-arum

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Quare igitur pluris adiungimus deos? quanta autem est eorum multitudo: mihi quidem sane multi videntur; singulas enim stellas numeras deos eosque aut beluarum nomine appellas, ut Capram ut Nepam ut Taurum ut Leonem, aut rerum inanimarum, ut Argo ut Aram ut Coronam. —De natura deorum Ciceronis