iacientibus

Discretiva

iacientibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iacientibus	casus dativus pluralis	participii iaciēns
iacientibus	casus ablativus pluralis	participii iaciēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /ja.kiˈen.ti.bus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ia·ci·en·ti·bus — morphologica: iac-ient-ibus

Loci

Erasmus ca. 1469-1536

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XVI.  (ca. 1500/1508 p.C.n.)

• Ἀλλότρια βάλλεις, id est Aliena iacis. Quoties res parum ex animi sententia cadit. Translatum ab iis, qui ludunt alea, quibus iacientibus interdum ea cadunt, quae minime sunt ad victoriam accommodata. Proinde si quando frustratur nos spes, recte dicemur Ἀλλότρια βάλλειν. Adagium refertur a Diogeniano. —Adagiorum chiliades Erasmi