iaciendo

Discretiva

iaciendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
iaciendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	iaciō (iacere)
iaciendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	iaciō (iacere)

Forma	Modus flexurae	originis
iaciendō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi iaciendus
iaciendō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi iaciendus
iaciendō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi iaciendus
iaciendō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi iaciendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ja.kiˈen.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ia·ci·en·dō — morphologica: iac-iend-o

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• huius ingenium est et testudines raptas frangere e sublimi iaciendo, quae fors interemit poetam Aeschylum, praedictam fatis, ut ferunt, eius diei ruinam secura caeli fide caventem. —Naturalis historia Plinii