iaciendis

Discretiva

iaciendis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iaciendīs	casus dativus pluralis	gerundivi iaciendus
iaciendīs	casus ablativus pluralis	gerundivi iaciendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ja.kiˈen.diːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ia·ci·en·dīs — morphologica: iac-iend-is

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (anno 220-244 u.c.)

• Nam cum velut posito bello fundamentis templi iaciendis aliisque urbanis operibus intentum se esse simularet, Sextus filius eius, qui minimus ex tribus erat, transfugit ex composito Gabios, patris in se saevitiam intolerabilem conquerens: iam ab alienis in suos vertisse superbiam et liberorum quoque eum frequentiae taedere, ut quam in curia solitudinem fecerit domi quoque faciat, ne quam stirpem, ne quem heredem regni relinquat. —Ab urbe condita Titi Livii