iaciamur

Discretiva

iaciamur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
iaciāmur	prima pluralis	praesens	passiva	coniunctivus	iaciō (iacere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ja.kiˈaːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ia·ci·ā·mur — morphologica: iac-iamur

Loci

T. Lucretius Carus –95…–55

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Atque in amore mala haec proprio summeque secundo

inveniuntur; in adverso vero atque inopi sunt,

prendere quae possis oculorum lumine operto.

innumerabilia; ut melius vigilare sit ante,

qua docui ratione, cavereque, ne inliciaris.

nam vitare, plagas in amoris ne iaciamur,

non ita difficile est quam captum retibus ipsis

exire et validos Veneris perrumpere nodos. —De rerum natura Lucretii