hilariores

Discretiva

hilariores dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
hilariōrēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	hilarior (hilaris comparativus)
hilariōrēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	hilarior (hilaris comparativus)
hilariōrēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	hilarior (hilaris comparativus)
hilariōrēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	hilarior (hilaris comparativus)
hilariōrēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	hilarior (hilaris comparativus)
hilariōrēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	hilarior (hilaris comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /hi.la.riˈoːreːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: hi·la·ri·ō·rēs — morphologica: hilar-ior-es

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (49 a.C.n. / 705 a.u.)

• Cum dedissem ad te litteras tristis et metuo ne veras de Lucreti ad Cassium litteris Capua missis, Cephalio venit a vobis. attulit etiam a te litteras hilariores nec tamen firmas, ut soles. omnia facilius credere possum quam quod scribitis, Pompeium exercitum habere. nemo huc ita adfert omniaque quae nolim. O rem miseram! malas causas semper obtinuit, in optima concidit. quid dicam nisi illud eum scisse (neque enim erat difficile), hoc nescisse? —Epistolae ad Atticum Ciceronis