hilariora

Discretiva

hilariora dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
hilariōra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	hilarior (hilaris comparativus)
hilariōra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	hilarior (hilaris comparativus)
hilariōra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	hilarior (hilaris comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /hi.la.riˈoːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: hi·la·ri·ō·ra — morphologica: hilar-ior-a

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (46 a.C.n. / 708 a.u.)

• Sed tamen omnia mihi erunt, si tu veneris, hilariora; quamquam venies, ut ipse intelligis, in maximarum quasi concursum occupationum, quas si, ut volumus, exceperimus, ego vero multam salutem et foro dicam et curiae vivamque tecum multum et cum communibus nostris amatoribus; nam et Cassius tuus et Dolabella noster — vel potius uterque noster — studiis iisdem tenentur et meis aequissimis utuntur auribus. —Epistolae ad Familiares Ciceronis

class.  (43 p.C.n.)

• Non audeo te eo usque producere, ut fabellas quoque et Aesopeos logos, intemptatum Romanis ingeniis opus, solita tibi venustate connectas. Difficile est quidem, ut ad haec hilariora studia tam vehementer perculsus animus tam cito possit accedere: hoc tamen argumentum habeto iam conroborati eius et redditi sibi, si poterit a severioribus scriptis ad haec solutiora procedere. —De consolatione ad Polybium Senecae