hilare

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈhi.la.reː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: hi·la·rē — morphologica: hilar-e

Notatio

← Latine: hilarus

Adverbium

hilarē, comparativus: hilarius

1. Cum hilaritate

Dictiones collatae

Synonyma

1. hilariter, laetē

Translationes

Cum hilaritate	dilatare ▼

Cum hilaritate	collabi ▲

Anglice: cheerfully (en), joyfully (en) Francogallice: joyeusement (fr) Germanice: fröhlich (de), heiter (de), vergnügt (de) Italice: allegramente (it), giocondamente (it), lietamente (it)

Discretiva

hilare dictio est in variis linguis:

• Francogallice: hilare

Dictiones similes

• Hispanice: hilaré

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
hilare	casus nominativus singularis · genus neutrum	adiectivi hilaris
hilare	casus accusativus singularis · genus neutrum	adiectivi hilaris
hilare	casus vocativus singularis · genus neutrum	adiectivi hilaris
hilare	casus vocativus singularis · genus masculinum	adiectivi hilarus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈhi.la.re/

(classice)

Syllabificatio phonetica: hi·la·re — morphologica: hilar-e

Hispanice

hilare

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
hilare	prima singularis	futurum	activa	coniunctivus	hilar †
hilare	tertia singularis	futurum	activa	coniunctivus	hilar †

Appellatio pronuntiatusque

API: [iˈla.ɾe]

Syllabificatio phonetica: hi·la·re — morphologica: hil-are

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

M. Tullius Cicero -106…-43

Phaedrus ca. -10…+60

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Aulus Gellius ca. 130-170

antiq.

class.

class.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Terram, mihi crede, ea lanx et maria deprimet. Semper enim ex eo quod maximas partes continet latissimeque funditur tota res appellatur. Dicimus aliquem hilare vivere; ergo si semel tristior effectus est hilara vita amissa est? At hoc in eo M. Crasso, quem semel ait in vita risisse Lucilius, non contigit, ut ea re minus ἀγέλατος, ut ait idem, vocaretur. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Apud Ennium:

Si voles advortere animum, comiter monstrabitur.

Comiter hilare ac lubenter, cuius origo Graeca κῶμος, inde comissatio Latine dicta et in Graecia, ut quidam scribunt, κωμῳδία. —De lingua Latina Varronis

class.  (ca. 45 p.C.n.)

• Splendebat hilare poculis convivium,

Magno apparatu laeta resonabat domus,

Repente duo cum iuvenes sparsi pulvere,

Sudore multo diffluentes corpora

Humanam supra formam, cuidam servulo

Mandant ut ad se provocet Simonidem;

Illius interesse, ne faciat moram. —Fabulae Phaedri

class.

• Hos mihi circulatores qui philosophiam honestius neglexissent quam vendunt in faciem ingeret. Constitui tamen contumelias perpeti: moveat ille mihi risum, ego fortasse illi lacrimas movebo, aut si ridere perseverabit, gaudebo tamquam in malis quod illi genus insaniae hilare contigerit. Sed non est ista hilaritas longa: observa, videbis eosdem intra exiguum tempus acerrime ridere et acerrime rabere. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

saec. I.

• Nec dubium quin ea longe melius cum suis folliculis, ante quam eluantur, praeberi possint. Nam et cibi et vini vires habent, nitidumque et hilare et corpulentum pecus faciunt. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.  (ca. 90-96 p.C.n.)

• Id porro quod dicitur aut est lascivum et hilare, qualia Gabbae pleraque, aut contumeliosum, qualia nuper Iuni Bassi, aut asperum, qualia Cassi Severi, aut lene, qualia Domiti Afri. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

• Annianus poeta in fundo suo, quem in agro Falisco possidebat, agitare erat solitus vindemiam hilare atque amoeniter. Ad eos dies me et quosdam item alios familiaris vocavit. —Noctes Atticae A. Gellii