hilarus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈhi.la.rus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: hi·la·rus — morphologica: hilar-us

Formae aliae

• hilaris

Notatio

← Graeca Antiqua ἱλαρός

Nomen adiectivum

hĭlăr|us, -a, -um

1. Laetus, laetitia plenus.

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	hilarus	hilara	hilarum	nom.	hilarī	hilarae	hilara
gen.	hilarī	hilarae	hilarī	gen.	hilarōrum	hilarārum	hilarōrum
dat.	hilarō	hilarae	hilarō	dat.	hilarīs	hilarīs	hilarīs
acc.	hilarum	hilaram	hilarum	acc.	hilarōs	hilarās	hilara
abl.	hilarō	hilarā	hilarō	abl.	hilarīs	hilarīs	hilarīs
voc.	hilare	hilara	hilarum	voc.	hilarī	hilarae	hilara

Dictiones collatae

Synonyma

• iūcundus

Dictiones derivatae

• hilaro
• hilarulus

Translationes

Laetitia plenus	dilatare ▼

Laetitia plenus	collabi ▲

Anglice: cheerful (en), merry (en) Francogallice: gai (fr), joyeux (fr) Germanice: heiter (de), fröhlich (de)

Loci

T. Maccius Plautus ca. -254…-184

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• Iam pax est inter vos duos?

nam quia vos tranquillos video, gaudeo et volup est mihi.

atque ita servom par videtur frugi sese instituere:

proinde eri ut sint, ipse item sit; voltum e voltu comparet:

tristis sit, si eri sint tristes; hilarus sit, si gaudeant.

sed age responde: iam vos rediistis in concordiam? —Amphitruo Plauti