graduum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg graduum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
graduum casus genitivus pluralis substantivi gradus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈgradu.um/(classice)
Syllabificatio phonetica: gra·du·um — morphologica: grad-uum

Loci[+/-]

Vitruvius ca. -30/-22 Aulus Gellius
ca. 130-170
Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Crassitudines autem eorum graduum ita finiendas censeo, ut neque crassiores dextante nec tenuiores dodrante sint conlocatae; sic enim durus non erit ascensus. Retractiones autem graduum nec minus quam sesquipedales nec plus quam bipedales faciendae videntur. —De architectura Vitruvii [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Praesertim cum brevitas tam angusti fretus, qui terram Africam Hispaniamque interfluit, elegantissime transgressionis vocabulo, quasi paucorum graduum spatium, definita sit. —Noctes Atticae A. Gellii [3][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Minores autem non dicimus, nisi quotiens graduum deficit nomen, ut puta filius, nepos, pronepos, abnepos, adnepos, trinepos. Ubi isti gradus defecerint, merito iam dicimus minores, sicut et maiores dicimus, post patris, avi, proavi, abavi, atavi, tritavique vocabulum. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 De architectura libri decem Vitruvii, (F. Krohn, Lipsiae 1912). Liber tertius, 4. p. 4 — graduum
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: graduum.
  3. 3.0 3.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber decimus, 26. p. 6 — graduum
  4. 4.0 4.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber IX. Caput V. [31] — graduum