generi

Discretiva

generi dictio est in variis linguis:

• Esperantice: generi

Formae affines

Latine

generī

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
generī	casus genitivus singularis	substantivi gener
generī	casus nominativus pluralis	substantivi gener
generī	casus vocativus pluralis	substantivi gener
generī	casus dativus singularis	substantivi genus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈgeneriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ge·ne·rī — morphologica: gener-i

Italice

generi

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
generi	secunda singularis	praesens	activa	indicativus	generare
generi	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	generare
generi	secunda singularis	praesens	activa	coniunctivus	generare
generi	tertia singularis	praesens	activa	coniunctivus	generare
generi	tertia singularis	praesens	activa	imperativus	generare

Forma	Modus flexurae	originis
generi	forma pluralis	substantivi genere
generi	forma pluralis	substantivi genero

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈd͡ʒɛneri/

Syllabificatio phonetica: ge·ne·ri — morphologica: gener-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n.)

• etenim si isti callidi rerum aestimatores prata et areas quasdam magno aestimant, quod ei generi possessionum minime quasi noceri potest, quanti est aestimanda virtus, quae nec eripi nec subripi potest, neque naufragio neque incendio amittitur, nec tempestatum nec temporum perturbatione mutatur! —Paradoxa stoicorum ad M. Brutum Ciceronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Malorum pirorumque generi adnumerentur iure mespila atque sorva. mespilis tria genera: anthedon, setania; tertium degenerat, anthedoni tamen similius, quod Gallicum vocant. setaniae maius pomum candidiusque, acini molliore ligno; ceteris minus pomum, sed odore praestantius et quod diutius servetur. arbor ipsa de amplissimis. folia ante quam decidant rubescunt; radices multae atque altae et ideo inexstirpabiles. non fuit haec arbor in Italia Catonis aevo. —Naturalis historia Plinii