generaturi

Discretiva

generaturi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
generātūrī	casus genitivus singularis · genus masculinum	participii generātūrus
generātūrī	casus genitivus singularis · genus neutrum	participii generātūrus
generātūrī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii generātūrus
generātūrī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii generātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /generaːˈtuːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ge·ne·rā·tū·rī — morphologica: generat-ur-i

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Unde autem fieri posset ut qui fuerant coniungendi, et ipsa coniunctione generaturi, sua corpora non moverent; quandoquidem nullus fit hominis ad hominem corporalis accessus, si desit corporis motus? —De nuptiis et concupiscentia Augustini