futuendo

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg futuendo dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

futuendō[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
futuendō
activa gerundium­ dativo futuō (futuere)
futuendō
activa gerundium­ ablativo futuō (futuere)
Forma Modus flexurae originis
futuendō casus dativus singularis · genus masculinum gerundivi futuendus
futuendō casus ablativus singularis · genus masculinum gerundivi futuendus
futuendō casus dativus singularis · genus neutrum gerundivi futuendus
futuendō casus ablativus singularis · genus neutrum gerundivi futuendus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /futuˈendoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: fu·tu·en·dō — morphologica: futu-end-o

Usus[+/-]

Exemplum carminisdilatare ▼
Exemplum carminiscollabi ▲
Latinitas humanistica

saec. XV.

  • Lascivum quicumque leget, mea Musa, libellum,
Ut puto, non illi mentula tristis erit;
Sed poterit cunnum futuendo lingere mulae,
Et soleas pariter calceolosque meos.
Forsitan et quaeret vitam tempusque poetae,
Ut futuat vatem et solea et crepidis.
Bis denis, illi dicas, me crescere in annis,
Horridulasque mihi dic etiam esse nates;
Et tamen in tenebris si tentus venerit ad me,
Dum pedicabit, sentiet esse bonas.
Si queritur, quod tu tam spurca voce loquaris,
Dic quod te futuo, quod futuo ac futuo. —Carminum appendix Ioannis Ioviani Pontani (1429-1503). § 1: 7. Ad Musam, de lascivia libelli.