fractum
Discretiva
 |
fractum dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|---|
| frāctum | — |
— |
— |
supinum | accusativo | frangō (frangere) |
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| frāctum | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii frāctus |
| frāctum | casus nominativus singularis · genus neutrum | participii frāctus |
| frāctum | casus accusativus singularis · genus neutrum | participii frāctus |
| frāctum | casus vocativus singularis · genus neutrum | participii frāctus |
| frāctum | casus accusativus singularis | substantivi frāctus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈfraːktum/ (classice) - Syllabificatio phonetica: frāc·tum — morphologica: fract-um
