fortiorem

Discretiva

fortiorem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fortiōrem	casus accusativus singularis · genus masculinum	fortior (fortis comparativus)
fortiōrem	casus accusativus singularis · genus femininum	fortior (fortis comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /for.tiˈoːrem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·ti·ō·rem — morphologica: fort-ior-em

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

C. Plinius Secundus 23–79

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Hanc veterem et rudem sententiam explode: nec est quod credas in hunc orbem aquam subire per rimas et facere sentinam. Aegyptii quattuor elementa fecerunt, deinde ex singulis bina paria: aera marem iudicant qua ventus est, feminam qua nebulosus et iners; aquam virilem vocant mare, muliebrem omnem aliam; ignem vocant masculum, qua ardet flamma, et feminam, qua lucet innoxius tactu; terram fortiorem marem vocant, saxa cautesque, feminae nomen assignant huic tractabili et cultae. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Verum et ipsius terrae sunt alia commenta. quis enim satis miretur pessumam eius partem ideoque pulverem appellatam in Puteolanis collibus opponi maris fluctibus, mersumque protinus fieri lapidem unum inexpugnabilem undis et fortiorem cotidie, utique si Cumano misceatur caemento? —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Nam egregie in Vatinium Calvus «factum» inquit «ambitum scitis omnes, et hoc vos scire omnes sciunt». Cicero quidem in Verrem etiam emendari posse infamiam iudiciorum damnato reo dicit, quod est unum ex supra dictis. Metus etiam, si est adhibendus, ut facit idem, hunc habet locum fortiorem quam in prohoemio. Qua de re quid sentirem, alio iam libro exposui. —Institutio oratoria Quintiliani