formicae

Discretiva

formicae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
formīcae	casus genitivus singularis	substantivi formīca
formīcae	casus dativus singularis	substantivi formīca
formīcae	casus nominativus pluralis	substantivi formīca
formīcae	casus vocativus pluralis	substantivi formīca

Appellatio pronuntiatusque

API: /forˈmiːkae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·mī·cae — morphologica: formic-ae

Loci

M. Porcius Cato -234…-149

M. Tullius Cicero -106…-43

Vitruvius ca. -80…-15

C. Plinius Secundus 23-79

Marcus Valerius Martialis 40-103

Isidorus Hispalensis 560-636

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• Aream sic facito. Locum ubi facies confodito. Postea amurca conspargito bene sinitoque conbibat. Postea conminuito glebas bene. Deinde coaequato et paviculis verberato. Postea denuo amurca conspargito sinitoque arescat. Si ita feceris, neque formicae nocebunt neque herbae nascentur. —De agri cultura M. Porci Catonis

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• ut enim in membris alia sunt tamquam sibi nata, ut oculi, ut aures, alia etiam ceterorum membrorum usum adiuvant, ut crura, ut manus, sic inmanes quaedam bestiae sibi solum natae sunt, at illa, quae in concha patula pina dicitur, isque, qui enat e concha, qui, quod eam custodit, pinoteres vocatur in eandemque cum se recepit includitur, ut videatur monuisse ut caveret, itemque formicae, apes, ciconiae aliorum etiam causa quaedam faciunt. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis

class.  (ca. 30-22 a.C.n.)

• Quemadmodum, si in rota, qua figuli utuntur, inpositae fuerint septem formicae canalesque totidem in rota facti sint circum centrum imo adcrescentes ad extremum, in quibus hae cogantur circinationem facere, verseturque rota in alteram partem, necesse erit eas contra rotae versationem nihilominus adversus itinera perficere, et quae proximum centrum habuerit, celerius pervagari, quaeque extremum orbem rotae peragat, … —De architectura Vitruvii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Nec mirum aquaticas aut in totum volucres praesagia aëris sentire: pecora exultantia et indecora lascivia ludentia easdem significationes habent, et boves caelum olfactantes seque lambentes contra pilum, turpesque porci alienos sibi manipulos faeni lacerantes, et apes operantes segniter vel contra industriam suam absconditae, vel formicae concursantes aut ova progerentes, item vermes terreni erumpentes. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Cum tibi trecenti consules, Vetustilla,

Et tres capilli quattuorque sint dentes,

Pectus cicadae, crus colorque formicae;

Rugosiorem cum geras stola frontem

Et araneorum cassibus pares mammas;

Cum conparata rictibus tuis ora

Niliacus habeat corcodilus angusta,

Meliusque ranae garriant Ravennates,

Et Atrianus dulcius culex cantet,

Videasque quantum noctuae vident mane,

Et illud oleas quod viri capellarum,

Et anatis habeas orthopygium macrae,

Senemque Cynicum vincat osseus cunnus; —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Dicuntur in Aethiopia esse formicae ad formam canis quae arenas aureas pedibus eruunt, quas custodiunt ne quis auferat, captantesque ad necem persequuntur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

Latinitas nova

saec. XVI.

• Alius est cognitionis terminus perfectionis, qui idem sit terminus cognoscendi et complementum cognoscendi, et talem terminum attingunt, quae motu, tempore et discursu perficiuntur; in aliis autem cognitio non perficitur, sed efficitur, id est cum ipsa specie nascitur, sicut cum formica tota formicae cognitio. —Summa terminorum metaphysicorum Iordani Bruni