finis

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

fīnis[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svg API: /ˈfiːnis/ (classice)
Syllabificatio phonetica: fī·nis — morphologica: fin-is

Nomen substantivum[+/-]

fīn|is, -is masc., fem.

  1. Terminus; linea, res, vel tempus aliquid definiens.
  2. (Meton.) plur., regio quae certis finibus continetur.

Declinatio[+/-]

mf. sing. plur.
nom. fīnis fīnēs I
gen. fīnis fīnium II
dat. fīnī fīnibus III
acc. fīnem fīnēs IV
abl. fīne
fīnī
fīnibus VI
voc. fīnis fīnēs V

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

Loci[+/-]

Caesar
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

class.

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg finis dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

fīnīs[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
fīnīs secunda singularis praesens activa indicativus fīniō
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svg API: /ˈfiːniːs/ (classice)
Syllabificatio phonetica: fī·nīs — morphologica: fin-is