fecero

Discretiva

fecero dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fēcerō	prima singularis	futurum exactum	activa	indicativus	faciō (facere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfeːke.roː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fē·ce·rō — morphologica: fec-ero

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Grandinem hoc modo fieri si tibi affirmavero quo apud nos glacies fit, gelata nube tota, nimis audacem rem  fecero . Itaque ex his me testibus numero secundae notae, qui vidisse quidem se negant; aut, quod historici faciunt, et ipse faciam: illi cum multa mentiti sunt ad arbitrium suum, unam aliquam rem nolunt spondere sed adiciunt: “Penes auctores fides erit”. —Naturales quaestiones Senecae