favillas

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg favillas dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
favillās casus accusativus pluralis substantivi favilla
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /faˈwil.laːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: fa·vil·lās — morphologica: favill-as

Loci[+/-]

P. Ovidius Naso -42…+18 Marcus Valerius Martialis 40-103 Hildegardis Bingensis
1098-1179
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • farra tamen veteres iaciebant, farra metebant,
primitias Cereri farra resecta dabant:
usibus admoniti flammis torrenda dederunt,
multaque peccato damna tulere suo;
nam modo verrebant nigras pro farre favillas,
nunc ipsas ignes corripuere casas. —Fasti Ovidii Nasonis [1][2]

saec. I.

  • Coniugis audisset fatum cum Porcia Bruti
Et subtracta sibi quaereret arma dolor,
‘Nondum scitis’ ait ‘mortem non posse negari?
Credideram, fatis hoc docuisse patrem.’
Dixit et ardentis avido bibit ore favillas.
I nunc et ferrum, turba molesta, nega. —Epigrammata M. Valerii Martialis [3][2]

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

  • Vidi quoque quod superior ignis firmamenti interdum commotus, quasdam squamas velut favillas ex se in terram emittebat, quae stigmata et ulcera hominibus et animalibus et fructibus terrae inferebant. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Fasti (versio II, 17/18). (Bibliotheca Augustana): Liber secundus, Februarius, versus 523 — favillas
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: favillas.
  3. 3.0 3.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber primus. XLII, versus 5 — favillas
  4. 4.0 4.1 Hildegardis Bingensis - Liber divinorum operum simplicis hominis. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Pars prima. Visio quarta, I — favillas