favillae

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg favillae dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
favillae casus genitivus singularis substantivi favilla
favillae casus dativus singularis substantivi favilla
favillae casus nominativus pluralis substantivi favilla
favillae casus vocativus pluralis substantivi favilla

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /faˈwil.lae̯/(classice)
Syllabificatio phonetica: fa·vil·lae — morphologica: favill-ae

Loci[+/-]

P. Ovidius Naso -42…+18 Hildegardis Bingensis
1098-1179
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • mixta bibunt molles lacrimis unguenta favillae,
vertice libatas accipiuntque comas,
terque ‘vale’ dixit, cineres ter ad ora relatos
pressit, et est illis visa subesse soror. —Fasti Ovidii Nasonis [1][2]

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

  • Cuprum calidum existit, et cito infrigescit, et est velut favillae auri, scilicet ut favillae quae de ardentibus prunis cadunt. —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Publius Ovidius Naso - Fasti (versio II, 17/18). (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, Martius, versus 561 — favillae
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: favillae.
  3. 3.0 3.1 Hildegardis Bingensis - Subtilitates diversarum naturarum creaturum. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Liber nonus. Cap. V. - De cupro.  — favillae