fascinetur

Discretiva

fascinetur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fascinētur	tertia singularis	praesens	passiva	coniunctivus	fascinō (fascināre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /faskiˈneːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fas·ci·nē·tur — morphologica: fascin-etur

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV.

• factum. praefiscini Titinius in Setina,

Paula mea, amabo. pol tu ad laudem addito

praefiscini,

ne puella fascinetur. praefiscine Afranius in consobrinis,

scis habitum ita ut nunc obtinet. praefiscine,

per e non per i.

placate Cicero, ut Maximus quoque notat, placate et moderate feramus. —Ars Charisii Grammatici. (Liber secundus, de adverbio)