fascinabit

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg fascinabit dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
fascinābit tertia singularis futurum activa indicativus fascinō (fascināre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /faskiˈnaːbit/(classice)
Syllabificatio phonetica: fas·ci·nā·bit — morphologica: fascin-abit

Loci[+/-]

Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • Mollis in te et tenera valde fascinabit oculo suo fratrem suum, et uxorem quae est in sinu eius, et qui reliqui sunt filii quicumque relicti fuerint illi; ita ut det uni ex eis a carnibus filiorum suorum de quibuscumque edet, eo quod non derelictum sit ei quidquam in angustia et tribulatione, qua tribulabunt te inimici tui in omnibus civitatibus tuis. Notandum est quemadmodum hic dictum sit fascinabit, pro invidebit, et tanquam ad hoc derelicto, ut necesse sit ei dare de carnibus filiorum, quas cogit necessitas in cibum sumi a parentibus. —Locutiones in Heptateuchum Augustini [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, Locutiones in Heptateuchum (Universitas Turicensis). Liber quintus. Caput : Locutiones de Deuteronomio, p. [Ib. 54 et 55.] — fascinabit
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: fascinabit.