faciendus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /fa.kiˈen.dus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fa·ci·en·dus — morphologica: faci-end-us

Notatio

← Latine: faciō (facere)

Gerundivum

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
faciendus	—	—	passiva	gerundivum­	nominativo	faciō (facere)
faciendus	—	—	activa	gerundivum­	nominativo	fīō (fierī)

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius ca. 480-525

Renatus Cartesius 1596-1650

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

• Sunt qui dicant post annum et sex menses eculum domari posse, sed melius post trimum, a quo tempore farrago dari solet. Haec enim purgatio maxime necessaria equino pecori. Quod diebus decem facere oportet, nec pati alium ullum cibum gustare. Ab undecimo die usque ad quartum decimum dandum hordeum, cottidie adicientem minutatim; quod quarto die feceris, in eo decem diebus proximis manendum. Ab eo tempore mediocriter exercendum et, cum consudarit, perunguendum oleo. Si frigus erit, in equili  faciendus  ignis. —De agricultura Varronis

Latinitas postclassica

saec. VI.

• Et si in binariis aequalitas construatur, vel in ternariis eadem ratio medietatis apparet, duplo a se terminis differentiisque distantibus, ut subjectae descriptiones monent. Quod si facienda est in extremitatibus tripla proportio, tribus aequis terminis constitutis, primus quidem  faciendus  est ex primo ac secundo, secundus vero ex primo ac duobus secundis, tertius autem ex primo, duobus secundis ac tribus tertiis, ut est subjecta descriptio. —De institutione musica Boetii

Latinitas nova

saec. XVII.  (ca. 1628 p.C.n.)

• At vero generaliter observandum est, nulla unquam esse memoriae mandanda ex iis, quae perpetuam attentionem non requirunt, si possimus ea in charta deponere, ne scilicet aliquam ingenii nostri partem obiecti praesentis cognitioni supervacua recordatio surripiat; et index quidam  faciendus  est, in quo terminos quaestionis, ut prima vice erunt propositi, scribemus; deinde quomodo abstrahantur iidem, et per quas notas designentur, ut, postquam in ipsis notis solutio fuerit reperta, eamdem facile, sine ullo memoriae adiumento, ad subiectum particulare, de quo erit quaestio, applicemus; nihil enim unquam abstractum est nisi ex aliquo minus generali. —Regulae ad directionem ingenii Renati Cartesii