errent

Discretiva

errent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
errent	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	errō (errāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈerrent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: er·rent — morphologica: err-ent

Francogallice

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
errent	tertia pluralis	praesens	activa	indicativus	errer
errent	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	errer

Appellatio pronuntiatusque

API: [ɛʁ]

Syllabificatio phonetica: errent — morphologica: err-ent

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• inter hanc caelumque eodem spiritu pendent certis discreta spatiis septem sidera, quae ab incessu vocamus errantia, cum errent nulla minus illis. —Naturalis historia Plinii