elaturum

Discretiva

elaturum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēlātūrum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii ēlātūrus
ēlātūrum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii ēlātūrus
ēlātūrum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii ēlātūrus
ēlātūrum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii ēlātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /eːlaːˈtuːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ē·lā·tū·rum — morphologica: e-lat-ur-um

Usus

Latinitas nova

saec. XVI.

• ita firmam pacem, nec aliter, constitui posse, neminemque deinceps, vel ex nobilitate, aut alio ordine, domo pedem elaturum, si et conscientiis libertas, et vitae, fortunis, ac dignitati securitas constet. —Historiae Sui Temporis Iacobi Augusti Thuani. (Liber XXXXX. 1560-1572)