elatissimis

Discretiva

elatissimis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēlātissimīs	casus dativus pluralis	ēlātissimus (ēlātus superlativus)
ēlātissimīs	casus ablativus pluralis	ēlātissimus (ēlātus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /eːlaːˈtis.simiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ē·lā·tis·si·mīs — morphologica: elat-issim-is

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Praedictus abbas ab eodem pro consolatione retentus, continuis duabus noctibus, ubi parum quid somni percepisset, visionibus elatissimis instruebatur, quod eadem infirmitate sine dubio idem foret e corpore migraturus. —Vita S. Hereberti Ruperti Tuitiensis (1070-1129). Prologus auctoris. Caput XXIX.