elatae

Discretiva

elatae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
ēlātae	casus genitivus singularis · genus femininum	participii ēlātus
ēlātae	casus dativus singularis · genus femininum	participii ēlātus
ēlātae	casus nominativus pluralis · genus femininum	participii ēlātus
ēlātae	casus vocativus pluralis · genus femininum	participii ēlātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /eːˈlaːtae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ē·lā·tae — morphologica: e-lat-ae

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

P. Ovidius Naso -42…+18

Vitruvius ca. -30/-22

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Quia motus turbulenti iactationesque animorum incitatae et impetu inconsiderato elatae rationem omnem repellentes vitae beatae nullam partem relinquunt. —Tusculanae disputationes Ciceronis

class.

• templa iubet fieri Veneri: quibus ordine factis

inde Venus verso nomina corde tenet.

semper ad Aeneadas placido, pulcherrima, voltu

respice, totque tuas, diva, tuere nurus.

Dum loquor, elatae metuendus acumine caudae

Scorpios in virides praecipitatur aquas. —Fasti Ovidii Nasonis

class.

• Cum vero neque moribus neque institutis scriptorum praestantibus tribuantur honores, ipsae autem per se mentes aeris altiora prospicientes memoriarum gradibus ad caelum elatae aevo inmortali non modo sententias sed etiam figuras eorum posteris cogunt esse notas. —De architectura Vitruvii

saec. I.

• Gaudent plausu atque tinnitu aeris eoque convocantur. quo manifestum est auditus quoque inesse sensum. effecto opere, educto fetu functae munere omni exercitationem tamen sollemnem habent, spatiataeque in aperto et in altum elatae, gyris volatu editis, tum demum ad cibum redeunt. —Naturalis historia Plinii