effugisses

Discretiva

effugisses dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
effūgissēs	secunda singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	effugiō (effugere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ef.fuːˈgis.seːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ef·fū·gis·sēs — morphologica: ef-fug-isses

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44/43 a.C.n.)

• Cum te neque principes civitatis rogando neque maiores natu monendo neque frequens senatus agendo de vendita atque addicta sententia movere potuisset, tum illud multis rebus ante temptatis necessario tibi vulnus inflictum est, quod paucis ante te, quorum incolumis fuit nemo; tum contra te dedit arma hic ordo consulibus reliquisque imperiis et potestatibus; quae non  effugisses , nisi te ad arma Caesaris contulisses. —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis