effugiam

Discretiva

effugiam dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
effugiam	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	effugiō (effugere)
effugiam	prima singularis	futurum	activa	indicativus	effugiō (effugere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /efˈfu.gi.am/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ef·fu·gi·am — morphologica: ef-fug-iam

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Quo rursum itaque tantis laqueis inclusa vestigium porrigam quibusque tectis vel etiam tenebris abscondita magnae Veneris inevitabiles oculos  effugiam ? Quin igitur masculum tandem sumis animum et cassae speculae renuntias fortiter et ultroneam te dominae tuae reddis et vel sera modestia saevientes impetus eius mitigas? —Metamorphoseon libri XI Apulei