effugerimus

Discretiva

effugerimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
effūgerimus	prima pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	effugiō (effugere)
effūgerimus	prima pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	effugiō (effugere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ef.fuːˈge.ri.mus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ef·fū·ge·ri·mus — morphologica: ef-fug-erimus

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Non erat tanti, si ad pacem per ista veheremur: nunc cum evaserimus tot scopulos latentes et insidias vadosi maris, cum  effugerimus  procellosos desuper montes, per quos praeceps in navigantes ventus impingitur, cum involutos nubilo dies et nimbis ac tonitribus horridas noctes, cum turbinibus divulsa navigia, quis erit huius laboris ac metus fructus, quis nos fessos tot malis portus excipiet? Bellum scilicet et obvius in litore hostis et trucidandae gentes tracturaeque magna ex parte victorem et antiquarum urbium flamma. —Naturales quaestiones Senecae