eductum
Discretiva
 |
eductum dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ēductum | — |
— |
— |
supinum | accusativo | ēdūcō (ēdūcere) |
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| ēductum | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii ēductus |
| ēductum | casus nominativus singularis · genus neutrum | participii ēductus |
| ēductum | casus accusativus singularis · genus neutrum | participii ēductus |
| ēductum | casus vocativus singularis · genus neutrum | participii ēductus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /eːˈduktum/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ē·duc·tum — morphologica: e-duct-um
