duplarum

Discretiva

duplarum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
duplārum	casus genitivus pluralis · genus femininum	adiectivi duplus
duplārum	casus genitivus pluralis	substantivi dupla

Appellatio pronuntiatusque

API: /duˈplaːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: du·plā·rum — morphologica: dupl-arum

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XI.

• Proponat sibi musicus quibus ex his divisionibus incedentem faciat cantum, vel quae sint illae divisiones. Sicut enim metrorum plurimae sunt divisiones, quia quaedam sunt Asclepiadea, quaedam Saphica, quaedam Alchaica, et ad hunc modum Hyponactica, nonnulla etiam Gliconica: sic melodiarum neumae plurimas habent divisiones, dum una sit divisio aequarum ad aequas, altera et tertia duplarum triplarumque ad simplices, quarta quintave, ut sesquialterarum sesquitertiarumque distinctiones distinctionibus sunt aequales, ut in bene procuratis cantibus apparet sicut in illo R. Ecce nunc tempus acceptabile, una distinctio. Ecce nunc dies salutis, altera. —Musica Aribonis scholastici (fl. 1068-1078). Utilis expositio super obscuras Guidonis sententias.