duceris

Discretiva

duceris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

dūceris

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dūceris	secunda singularis	praesens	passiva	indicativus	dūcō (dūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈduːke.ris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dū·ce·ris — morphologica: duc-eris

dūcēris

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dūcēris	secunda singularis	futurum	passiva	indicativus	dūcō (dūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /duːˈkeːris/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dū·cē·ris — morphologica: duc-eris

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• At si forte in manus hostium incideris, victor te duci iubebit - eo nempe quo  duceris . Quid te ipse decipis et hoc nunc primum quod olim patiebaris intellegis? Ita dico: ex quo natus es,  duceris . Haec et eiusmodi versanda in animo sunt si volumus ultimam illam horam placidi exspectare cuius metus omnes alias inquietas facit. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

•  Duceris  planta velut ictus ab Hercule Cacus

et ponere foris, si quid temptaveris umquam

hiscere tamquam habeas tria nomina. quando propinat

Virro tibi sumitve tuis contacta labellis

pocula? quis vestrum temerarius usque adeo, quis

perditus, ut dicat regi “bibe”? plurima sunt quae

non audent homines pertusa dicere laena. —Saturae D. Iuni Iuvenalis