ducebat

Discretiva

ducebat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
dūcēbat	tertia singularis	imperfectum	activa	indicativus	dūcō (dūcere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /duːˈkeːbat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dū·cē·bat — morphologica: duc-ebat

Loci

C. Sallustius Crispus –86…–34

Apuleius ca. 125-170

Demetrius Cantemir 1674-1723

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (40 a.C.n. / 714 a.u.)

• At Cassius praetor perlata rogatione a C. Memmio ac perculsa omni nobilitate ad Iugurtham proficiscitur eique timido et ex conscientia diffidenti rebus suis persuadet, quoniam se populo Romano dedisset, ne vim quam misericordiam eius experiri mallet. Privatim praeterea fidem suam interponit, quam ille non minoris quam publicam  ducebat : talis ea tempestate fama de Cassio erat. —Bellum Iugurthinum C. Sallusti Crispi

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Tunc quidam viator solitarium vagumque me respiciens invadit et properiter inscensum baculo quod gerebat obverberans per obliquam ignaramque me  ducebat  viam. Nec invitus ego cursui me commodabam relinquens atrocissimam virilitatis lanienam. Ceterum plagis non magnopere commovebar quippe consuetus ex forma concidi fustibus. —Metamorphoseon libri XI Apulei

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

• Idem Logotheta, post lectionem, primus ad designatum iam principem accedebat et si quidem e stirpe principum genus  ducebat , primo dolorem de morte parentis aut fratris consolabatur, post indicabat, ipsum defuncti testamento principem constitui, rogabatque cunctorum Moldaviae ordinum nomine, ut sceptra moldavica quam primum capessere, ipsosque ceu subiectos servosque suos iusto clementique imperio regere vellet. —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir