dubites

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg dubites dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dubitēs secunda singularis praesens activa coniunctivus dubitō (dubitāre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈdubiteːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: du·bi·tēs — morphologica: dubit-es

Loci[+/-]

Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius
ca. 480-525
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. VI.  (ca. 523-525 p.C.n.)

  • Nec mirum, inquit, si quid ordinis ignorata ratione temerarium confusumque credatur. Sed tu quamvis causam tantae dispositionis ignores, tamen, quoniam bonus mundum rector temperat, recte fieri cuncta ne dubites. —Consolatio philosophiae Boetii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius - Consolatio philosophiae libri quinque. Ed. Ernst Gegenschatz/Olof Gigon, Monaci/Turici 1947. (Bibliotheca Augustana):  Liber quartus.  Sectio 5.p.  [7] — dubites
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: dubites.