dubitantur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg dubitantur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
dubitantur tertia pluralis praesens passiva indicativus dubitō (dubitāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /du.biˈtan.tur/(classice)
Syllabificatio phonetica: du·bi·tan·tur — morphologica: dubit-antur

Loci[+/-]

Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius
ca. 480-525
Ulco Cats Bussemaker
1810–1865
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. VI.

  • Nam cum sint aliae propositiones quae cum per se notae sint, tum nihil ulterius habeant quo demonstrentur, atque hae maximae et principales vocentur, sintque aliae quarum fidem primae ac maximae suppleant propositiones, necesse est ut omnium quae dubitantur, illae antiquissimam teneant probationem, quae ita aliis facere fidem possunt, ut ipsis nihil notius queat inveniri. —De differentiis topicis Boetii [1][2]

Latinitas nova

saec. XIX.

  • His suppositis, reliqua sunt dispicienda. Conari autem oportet considerationem ita instituere, quatenus quid sit explicetur: adeo ut et ea de quibus dubitatur, solvantur, et quae videntur loco inesse, maneant: et praeterea causa difficultatis, atque eorum quae de ipso dubitantur, perspicua fiat. —Aristotelis Physica Bussemakeri [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius - De differentiis topicis. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1847. (Universitas Turicensis):  Liber secundus.  Pagina 1185A. — dubitantur
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: dubitantur.
  3. 3.0 3.1 Ulco Cats Bussemaker, Aristotelis Physica. Aristotelis Naturalis Auscultatio Libri VIII, Firmin Didot, Paris 1854. (Universitas Turicensis): Liber IV, capitulum III, [8] — dubitantur