dubitandum

E Victionario

Discretiva

dubitandum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
dubitandum
activa gerundium­ accusativo dubitō (dubitāre)
Forma Modus flexurae originis
dubitandum casus accusativus singularis · genus masculinum gerundivi dubitandus
dubitandum casus nominativus singularis · genus neutrum gerundivi dubitandus
dubitandum casus accusativus singularis · genus neutrum gerundivi dubitandus
dubitandum casus vocativus singularis · genus neutrum gerundivi dubitandus

Appellatio[+/-]

API: /du.biˈtan.dum/(classice)
Syllabificatio phonetica: du·bi·tan·dum — morphologica: dubit-and-um

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius
ca. 480-525
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

  • Haec mirabilia videri intellego, sed cum certe superiora firma ac vera sint, his autem ea consentanea et consequentia, ne de horum quidem est veritate dubitandum. sed quamquam negant nec virtutes nec vitia crescere, tamen utrumque eorum fundi quodam modo et quasi dilatari putant. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis [1][2]

saec. I.

  • Tale porro genus non una comprobatur vindemia. Potest enim vel anni proventu vel aliis de causis etiam naturaliter infecunda vitis semel exuberare. Sed ubi plurium velut emeritis annorum stipendiis fides surculo consistit, nihil dubitandum est de fecunditate. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [3][2]

Latinitas postclassica

saec. VI.  (ca. 523-525 p.C.n.)

  • Mundum, inquit, hunc deo regi paulo ante minime dubitandum putabas.
Et nunc quidem arbitror, inquam, nec umquam dubitandum putabo, quibusque in hoc rationibus accedam, breviter exponam. Mundus hic ex tam diversis contrariisque partibus in unam formam minime convenisset, nisi unus esset, qui tam diversa coniungeret. —Consolatio philosophiae Boetii [4][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De finibus bonorum et malorum libri quinque. (The Latin Library): Liber tertius. XV. [48] — dubitandum
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Vicicitatio: dubitandum.
  3. 3.0 3.1 Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. V. Lundström. Anno 1902-1917. (The Latin Library): Liber tertius. Caput VI. [4]  — dubitandum
  4. 4.0 4.1 Anicius Manlius Torquatus Severinus Boetius - Consolatio philosophiae libri quinque. Ed. Ernst Gegenschatz/Olof Gigon, Monaci/Turici 1947. (Bibliotheca Augustana):  Liber tertius.  Sectio 12.p.  [4] — dubitandum